મૈ તેરે પ્યાર મેં પાગલ.

મૈ તેરે પ્યાર મેં પાગલ.

-મારા માટે મમ્મી પપ્પાએ છોકરાઓ જોવાના શરુ કરી દીધા છે. અરુણાએ તળાવની પાળે આવીને જેરામની બાજુમાં બેસતાવેંત કહ્યું.

-તો ?  જેરામે પૂછ્યું.

-તો ? ‘એમાંથી વહેલી તકે એકાદને પસંદ કરીને મારે પરણી જવું’, એવું કડક ફરમાન એમણે જારી કર્યું છે.

-અચ્છા,  કોઈ પસંદ આવ્યો ? જેરામે એની કાયમની સાહજીકતાથી પૂછ્યું.

-મારી પસંદ તો તું છે, જેરામ. અરુણાએ હિંમત કરીને દિલની વાત આખરે જેરામને કહી જ દીધી.

-ઓયે, એવી ભૂલમાં ન રહીશ કે હું તને પરણીશ, આપણે તો દોસ્ત તરીકે જ ઠીક છીએ, સમજી ?

-જેરામ પ્લીઝ, સાચું કહે તું મજાક કરે છે ને ?

-ના, હું મજાક નથી કરતો, અરુણા. તને ખબર નહીં હોય તો કહી દઉં કે મારી એક ‘ગર્લફ્રેન્ડ’ છે, પાયલ. હાલ એ અમેરિકા એક પ્રોજેક્ટ માટે ગઈ છે, પ્રોજેક્ટ પૂરો થશે એટલે એ આવશે અને અમે પરણીશું.

-ઓહ ! અને હું અત્યાર સુધી સમજતી રહી તું મને પ્રેમ કરે છે. અરુણા હતાશ થઈને બોલી.

-હું તને એક દોસ્તના રૂપમાં જોઉં છું, અરુણા. જેરામે એને સયંત સ્વરે કહ્યું.

-પણ હું તો તને મારા પ્રાણથી પણ અધિક ચાહું છું, હું તારા વિના નહીં જીવી શકું. અરુણા આક્રોશપૂર્વક બોલી ઉઠી.

-આઈ એમ વેરી સોરી, અરુણા. મેં તને ક્યારેય એ નજરથી જોઈ નથી, મેં મારી ગર્લફ્રેન્ડને પરણવાનું વચન આપ્યું છે.

જેરામની વાત સાંભળીને અરુણા ત્યાં વધુ વખત બેસી ન શકી, એ આંખોમાં આંસુ સાથે ઉભી થઇ ગઈ, જેરામ એને જતી જોઈ રહ્યો. જેરામને મળવા ગઈ તે અરુણા અને આ ઘરે પાછી ફરી તે અરુણા, બંને જાણે સાવ અલગ જ વ્યક્તિ હતા. જેરામને મળવા આવેલી અરુણા ઉત્સાહથી થનગનતી હતી, જ્યારે પાછી ફરેલી અરુણા સાવ નિષ્પ્રાણ, એના ખોળીયામાં જાણે કે જીવ જ નહોતો રહ્યો. મમ્મી પપ્પા ઘરે આવ્યા ત્યારે એણે માંડ માંડ જાતને સંભાળી. પણ રાત્રે સુતી વખતે ફરીથી જેરામની યાદ એને સતાવવા માંડી, એની ઊંઘ વેરણ થઇ ગઈ, આ  નવા ઘરમાં રહેવા આવ્યા તે પછીની, ભૂતકાળની યાદો તાજી થઇ ગઈ.

‘તને હજારવાર કહ્યું છે કે એ ગલીનો ગુંડો જ્યારે એના ઘરની બહાર નીકળે ત્યારે, કે પછી એ ગલીમાંથી પસાર થતો હોય ત્યારે, તારે આપણા ઘરના ઓટલા પર નીકળવું નહિ.’ અરુણાની માએ અરુણાની સામે જોઈ ગુસ્સાથી ડોળા કાઢ્યા અરુણા ચુપચાપ ઘરની અંદર પોતાના રૂમમાં જતી રહી, પણ થોડી મીનીટો પહેલાં જ જેના દીદાર કર્યા હતા, એવા પોતાના મનમીત જેરામની છબીને યાદ કરીને અત્યંત પ્રફુલ્લિત થઇ ગઈ. માની લાખ મનાઈ છતાં  બેકાબુ બનેલા પોતાના મનને એ વશમાં નહોતી કરી શકતી. મા ભલે એને, એટલે કે જેરામને ‘ગલીનો ગુંડો’ કહેતી હોય, અરુણાને મન તો એ પોતાના ‘મનનો માણીગર’ હતો. 

એણે ક્યારેય ગલીની કે ગલી બહારની કોઈ છોકરીની છેડતી નહોતી કરી, પછી એ ‘ગલીનો ગુંડો’ કેવી રીતે  થયો ? ‘આ મા પણ છે ને તે કંઈ સમજતી જ નથી’ એમ બબડીને અરુણા રૂમ ઠીકઠાક કરવાના કામે લાગી.

અરુણાના હાથ ભલે કામમાં લાગ્યા, પણ વિચારોમાં તો જેરામ જ છવાયેલો રહ્યો. ગોરો વાન, કસાયેલું શરીર, અલમસ્ત અદા, બેફિકરો સ્વભાવ. એને પહેલીવાર ગલીના નાકે, પાનના ગલ્લે ઉભો રહેલો જોયો ત્યારથી જ એ અરુણાના મનમાં વસી ગયો હતો. ત્યાર પછી કોલેજ જતા કે આવતા, ગલીમાંથી નીકળતા, કેટલીય વાર જેરામનું ધ્યાન પોતાના તરફ આકર્ષિત કરવાના પ્રયત્નો એણે કર્યા હતા, પણ જેરામ  તો એની જ ધૂનમાં મસ્ત રહેતો હતો, એકાદ બે વાર અછડતી નજર નાખીને  જેરામે નજર ફેરવી લીધી હતી, અને એ નજરથી ઘાયલ અરુણા એને મળવા અધીરી થઇ ગઈ હતી.

આ તરફ અરુણાની મા નો બબડાટ ચાલુ હતો. ‘કામકાજ કંઈ કરવું નહિ, બસ ફક્કડરામ થઈને ગલી-મહોલ્લામાં  ફર્યા કરવું. એના કારણે અમારી ભણેલી ગણેલી છોકરીઓને સાચવવી પડે છે, કંઈ અજુગતું ન બની જાય એટલા ખાતર ઘરમાં ઘાલી રાખવી પડે છે, એનું શું ? ‘વળી પાછુ શું થયું , સવિતા?’ અરુણાના પિતાએ ઘરમાં દાખલ થતાં એકલી એકલી  બળાપો કાઢી રહેલી પત્નીને પૂછ્યું. અને પછી તો , ‘કોણ જાણે હતી કેવી વર્ષો જૂની, જિંદગીમાં અસર એક તનહાઈની, કોઈએ જ્યાં અમસ્તું પૂછ્યું - કેમ છો ? એને આખી કહાની સુણાવી દીધી’  કવિની આ પ્રખ્યાત પંક્તિની યાદ અપાવે, એમ સવિતાએ પતિ સુરેશભાઈ આગળ જેરામની ગલીમાંથી નીકળવાની, અને અરુણાની  ઓટલા પર ઉભા રહીને એના દર્શન કરવાની બીના, મીઠું મરચું  ભભરાવીને વર્ણવી, અને અંતે અરુણાને આ બાબતમાં ટોકવાનું અને રોકવાનું કહ્યું. 

-અરે પપ્પા, તમે ક્યારે આવ્યા ? કેવો રહ્યો આજનો તમારો દિવસ ? પપ્પાનો અવાજ સાંભળીને અરુણા રૂમમાંથી આવીને ટહુકો કરતા બોલી,

-હમણા જ આવ્યો, બેટા. આજનો દિવસ ખુબ સરસ રહ્યો, સારો એવો માલ વેચાયો, અને નફો પણ સારો થયો.

-એની સાથે આડી અવળી વાતો કર્યા વિના, સીધેસીધી મેં જે કહી છે તે કામની વાત જ કરોને. સવિતા ચીઢાઈને બોલી.  

-તું શાંતિ રાખ, હું એ જ વાત પર આવું છું. પતિએ પત્નીને શાંત પાડતા કહ્યું.

-શું વાત છે, પપ્પા ?

-બેટા, તારી મમ્મી કહે છે કે - તારે જેરામ સાથે વાતચીત કરવી નહિ.

-મેં હજી સુધી એની સાથે ક્યારેય વાતચીત કરી નથી, પપ્પા.

-વાતચીત ભલે નહિ કરી હોય, પણ એના આવવા જવાના સમયે કાયમ ઘરની બહાર ઓટલા પર જઈને ઉભી રહી જાય છે, તે મને નથી દેખાતું કે ?  જુનું ઘર છોડીને  અહી નવા ઘરમાં રહેવા આવ્યા તે જ મોટી ભૂલ થઇ ગઈ.  સવિતાએ ગુસ્સે થઈને કહ્યું.

-બેટા, તારી મમ્મીને ન ગમતું હોય તો તારે એમ ન કરવું. 

-એટલે, તમને આ બધું ગમે છે, એમ તમે કહેવા માંગો છો ?

-સવિતા, તું વાતને ક્યાંની ક્યાં લઇ જાય છે ?

-મમ્મી - પપ્પા, પ્લીઝ. તમે મારે કારણે ઝઘડો નહીં.

-તારા કારણે જ ઝઘડો થાય છે, સમજી ? કાલે ઉઠીને તેં કંઈ આડું અવળું કર્યું છે તો તારી ખેર નથી.

-સવિતા, તું જરા શાંત રહીશ ?

-તમે તમારી આ લાડકીને કંઈ  કહેતા નથી ત્યારે જ તો મારે બોલવું પડે છે, અને પછી હું જ ભૂંડી થાઉં છું.

-મમ્મી, પ્લીઝ, તું શાંત થા. હવેથી જેરામ આવે ત્યારે હું ઓટલા પર નહિ નીકળું, ઓકે ?

અરુણાએ મમ્મીને આવું પ્રોમિસ કર્યું એટલે એણે ત્યારપછી જેરામના આવવા જવાના સમયે એણે ઓટલા પર નીકળવાનું બંધ કર્યું. પણ જેરામને નહિ જોયાના બે જ દિવસમાં એની દશા, ‘જલ બિન મછલી’  જેવી થઇ ગઈ. જેરામ માટેનો એનો પ્રેમ અરુણાની  રગેરગમાં વ્યાપી ગયો હતો, એના મનમાં જેરામને જોવાની, એને મળવાની અને મળીને એની સાથે વાતચીત કરવાની ઈચ્છા પહેલા કરતા પણ વધારે પ્રબળ થઇ ગઈ. એક દિવસ મા ઘરમાં નહોતી, આ તકનો લાભ લઈને અરુણાએ જેરામ ગલીમાંથી નીકળ્યો ત્યારે ઓટલા પર આવીને હિંમત ભેગી કરીને એને બોલાવ્યો, જેરામ ઉભો રહ્યો એટલે એણે સીધેસીધું જ  કહ્યું,

-મારે તમારી સાથે વાતચીત કરવી છે.

-તો કરને, હું આ ઉભો. જેરામે મસ્તીથી અદબ વાળીને  કહ્યું.

-ના, અહીં નહિ.

-તો ક્યાં ?

-તળાવ પાસે આવેલી કોફી શોપમાં મળી શકો ?

-ભલે, કોફી શોપમાં મળીએ, ચાલ.

-તમે જાવ, હું થોડીવારમાં આવું છું.

અને એ દિવસે અરુણાને  ‘મન મોર બની થનગાટ કરે, મન મોર બની થનગાટ કરે’  થઇ ગયું. એ ઝટપટ અને ચીવટપૂર્વક તૈયાર થઈને કોફીશોપ પહોચી. એક તરફ ‘કોઈ જોઈ તો નહીં જાય ને ?’ એવો ડર તો બીજી તરફ ‘શું વાત કરું ને કેવી રીતે વાત કરું ?’ એવી મૂંઝવણ.

-બોલ, મને અહીં શા માટે બોલાવ્યો ? જેરામે પૂછ્યું, અને અરુણાનું દિલ જોર જોરથી ધડકી ઉઠ્યું. 

-ઘણા દિવસથી તમને જોતી હતી, વાત કરવાનું મન હતું, પણ... અરુણાએ પોતાના ધડકતા દિલ પર માંડ માંડ કાબુ મેળવીને જવાબ આપ્યો.

-પણ, તારી મમ્મીને એ પસંદ નથી એટલે તું ડરીને ચુપ રહી ખરુંને ? જેરામે હસીને કહ્યું.

-ના, ના. એટલે કે હા. તમે જ  કહો, શું આપણે આપણી મનગમતી વ્યક્તિને મળી ન શકીએ ? એની સાથે વાત  ન કરી શકીએ ? અરુણાથી મનની વાત છાતી થઇ ગઈ.

-હું તો મને જે ગમે તે કરું જ છું, તારી વાત તું જાણે. જેરામ મસ્તીથી બોલ્યો.

-મા આવી જશે તો મને ઘરે નહીં જોઇને અકળાશે. પણ મળતાં રહેજો. કહીને અરુણા ઉઠી ગઈ, પણ જેરામનું  વાક્ય, ‘હું તો મને ગમે તે જ કરું છું’ અરુણાને જેરામ જેટલું જ ગમી ગયું. એ મુલાકાત પછી, એણે મહોલ્લાની નવરાત્રીમાં નવ નવ દિવસ સુધી એણે જેરામને મન ભરીને જોયો, એની સાથે રાસ ગરબાનો સંગ માણ્યો. પછી ચોરીછૂપીથી જેરામને મહોલ્લાની બહાર મળવાનું ચાલુ કરી દીધું. ક્યારે જેરામને ‘તમે’ પરથી ‘તું’ કહેવા પર આવી ગઈ તે પણ એને યાદ ન રહ્યું. જેરામ સાથેની એની મુલાકાતો  વધતી ગઈ,  તેમ તેમ એના એકતરફી પ્રેમની ઉત્કટતા પણ વધતી ગઈ.

એની આ  લાગણીથી જેરામ અજાણ હતો, એ તો આને દોસ્તી જ સમજતો રહ્યો. અરુણાએ જ્યારે તળાવની પાળે આવીને ઘટસ્ફોટ  કર્યો, ત્યારે એની લાગણી જાહેર થઇ. પણ તો શું ? જેરામ તો ઓલરેડી એના વચનથી બંધાયેલો હતો. અરુણાને થયું, ‘હવે જીવવું તો કોના માટે ?’ એને આપઘાત કરવાના વિચાર આવ્યો. પણ એ સાથે જ ‘હું મારા માબાપની એક ની એક દીકરી છું, આપઘાત કરું તો એમની શું દશા થાય ? જીવતે જીવ મરવાનું જ થાય ને ?’ એવો ખ્યાલ આવતા જ આપઘાતના  વિચારને એણે ખંખેરી નાખ્યો. બે દિવસના માનોમંથનના અંતે એણે જેરામને મળવાનું નક્કી કર્યું, અને એ એને બગીચાના બાંકડે મળી. 

-બે દિવસથી ક્યાં ગુમ થઇ ગઈ હતી ? જેરામે પૂછ્યું.

-ઘરમાં જ હતી. મને તારી ગર્લફ્રેન્ડનો ફોન નંબર આપીશ? એણે હિંમતભેર સીધું જ પૂછી નાખ્યું.

-શું ? જેરામ એની માંગણી સમજી ન શક્યો.

-ફોન નંબર જોઈએ છે, તારી ગર્લફ્રેન્ડનો, આપીશ ? અરુણાએ ભાર દઈને પોતાનું વાક્ય દોહરાવ્યું.

-શું કરીશ, એનો નંબર લઈને ? જેરામે મૂંઝાતા કહ્યું.

-મારે કામ છે.  કેમ, તું મને એનો નંબર આપતા ડરે છે ?

-ના, ડરતો નથી,  પણ.. જેરામ અચકાયો.

-મારા પર ભરોસો નથી ?

-એવું પણ નથી. છેવટે અરુણાના હઠાગ્રહને વશ થઇ  જેરામે અરુણાને પાયલનો મોબાઈલ નંબર આપ્યો.  

-થોડા દિવસ પછી મળું છું. જેરામ જોતો જ રહી ગયો અને અરુણા ઉઠીને ચાલતી થઇ.

બે દિવસ પછી જેરામને અમેરિકાથી એની ગર્લફ્રેન્ડ પાયલનો ફોન આવ્યો.

-જેરી, આ અરુણા કોણ છે ?

-મારી ફ્રેન્ડ છે, કેમ ? શું થયું ?

-એ તારી ફક્ત ફ્રેન્ડ છે ?

-પાયલ, શું વાત છે ? એણે તને શું કહ્યું ?

-શું કહ્યું ? એણે મને  કહ્યું કે -

 ‘‘પાયલ દીદી, મારું નામ અરુણા છે. હું તમારા જેરામની દોસ્ત છું. જેરામને મન હું ફક્ત એક દોસ્ત જ છું, જાણું છું કે તમે જેરામને ખુબ પ્રેમ કરો છો, અને જેરામ પણ તમને પોતાના જીવથી અધિક ચાહે છે. પણ જેરામ મારે માટે મારો પ્રાણ છે, એના વગરનું મારું જીવન હું કલ્પી નથી શકતી, સાથે સાથે એ પણ સ્વીકારું છું  કે એના પર તમારો પહેલો અધિકાર છે, પણ એવું ન થઇ શકે કે આપણે ત્રણે જણ આખી જીંદગી પ્રેમથી એકસાથે રહીને વિતાવીએ ? હું વચન આપું છું કે તમારા બંનેના પ્રેમની વચ્ચે હું ક્યારેય ‘અડચણરૂપ’ નહિ બનીશ, હું ક્યારેય પત્ની તરીકે મારો અધિકાર નહીં માંગુ, બસ મને થોડી જગા તમારા બંનેના જીવનમાં આપી દો, પ્લીઝ. હું તમારી જીવનભર આભારી  રહીશ, તમે ‘ના’ કહેશો તો ખબર નથી હું શું કરીશ, પણ તમે ‘હા’ કહેશો તો સમજી લેજો કે તમે એક મરતા ‘જીવ’ ને ‘નવજીવન’ આપ્યુ છે, દીદી.’’

-આ છોકરી પાગલ થઇ ગઈ છે. જેરામે પાયલની વાત સાંભળીને ગળે લાગેલો ડૂમો સાફ કરતા કહ્યું.

-હા, જેરી. એ તારી પાછળ પાગલ થઇ છે. પાયલે કટાક્ષમાં કહ્યું.

-તું કહે, એ પાગલનું શું કરીશું ? હંમેશ બેફીકર રહેતા જેરામનો  આજે ચિંતિત સ્વર સંભળાયો. પછી એણે ઉમેર્યું : ‘પાયલ. તું જલ્દીથી ઇન્ડીયા આવી જા, અને અરુણાને સમજાવવામાં મને મદદ કર, પ્લીઝ. બોલ, ક્યારે આવે છે તું ?

-પ્રોજેક્ટ પૂરો ન થાય ત્યાં સુધી એટલે કે બે વર્ષ સુધી તો એ શક્ય નથી, જેરામ. પણ ત્યાં સુધી તું મારી રાહ તો જોઈશને ?

-મરતે દમ તક તેરી રાહ દેખૂંગા. જેરામે ફિલ્મી સ્ટાઈલ થી કહ્યું.

-અચ્છા ! તો અરુણાનું શું કરીશ ? પાયલે એને ટીઝ કરતાં કહ્યું.

-તું જ કહે, હું શું કરું એનું ? અરુણાનું નામ આવતા જેરામનો અવાજ ઢીલો  પડી ગયો.

-તને જે યોગ્ય લાગે તે કર, પણ હા, મને જણાવજે ખરો. જો મને કોઈ ત્રાહિત વ્યક્તિ દ્વારા એ સાંભળવા મળશે કે તું અરુણાને પરણી ગયો છે, તો તારી ખેર નથી. એટલું કહીને હસીને પાયલે ફોન કટ કર્યો.

‘પછી શું થયું ? જેરામે પાયલની રાહ જોઈ કે અરુણાને પરણ્યો ?’ આ સવાલ તમારા મનમાં જાગ્યો હશે, ખરુંને ?

અરુણાનો જેરામ પ્રત્યેનો ઉત્કટ પ્રેમ, એની સમર્પણની ભાવના, એનો લગાવ અને ઉમદા સ્વભાવ જોઇને જેરામે એની સાથે જ જીંદગી વિતાવવાનું નક્કી કર્યું. તો એની પ્રેમિકા પાયલનું શું થયું ? એને  વિના વાંકે  જેરામાંથી છુટા પડવાનું આવ્યું ? ના, જેરામે એની સાથેની અનેકવારની વાતચીત અને સલાહ – સૂચનો પછી જ આ નિર્ણય લીધો હતો. પાયલે જાતે જ ખુશીથી આ બે સાચા પ્રેમીની વચ્ચેથી ખસી જવાનું મુનાસીબ માન્યું. વર્ષો પછી આજે પણ અરુણાનો  જેરામ પ્રત્યેનો પ્રેમ એટલો જ પ્રગાઢ છે, બંનેનું દામ્પત્યજીવન ખુબ સુખી છે. પ્રેમના પરિપાક એમના રૂપ બે બાળકોનો સરસ ઉછેર થઇ રહ્યો છે.